PIERWSZA POMOC EMOCJONALNA
- Szczegóły
- Karolina Łukasik
- Odsłony: 347
W obliczu sytuacji jaka w ostatnim czasie miała miejsce, chciałabym wesprzeć Państwa kilkoma radami, jak rozmawiać z dziećmi o powodzi. Powódź to zjawisko, które pojawia się nagle, niespodziewanie, jest to coś, nad czym nie możemy zapanować i nigdy do końca nie wiemy, jak ostatecznie będą wyglądały jej skutki. Nagle dociera do nas bardziej niż zwykle, że nie jesteśmy w stanie kontrolować całego świata. Chociaż bardzo byśmy chcieli. Żywioł jest silniejszy niż człowiek. Powódź powoduje permanentne poczucie zagrożenia, wchodzimy w coś, co jest zupełnie nieznane i nieprzyjemne. W takich momentach może pojawić się kryzys psychiczny, który niesie za sobą przerażenie, bezsilność, napięcie, może powodować obniżenie samooceny. Nawet, kiedy powódź bezpośrednio nas nie dotyka, czyli nie mamy styczności z wodą i nie ma fizycznego zagrożenia. Zupełnie naturalnymi reakcjami jakie mogą się pojawić jest lęk, złość, rozpacz, poczucie winy, rozkojarzenie, kłopoty ze snem, utrata poczucia bezpieczeństwa, stres, napięcie, brak możliwości odpoczynku, obojętność, chęć działania. Bardzo ważnym jest, by kryzys był w naszym życiu momentem, a nie czymś, co będzie przedłużało się w czasie. Powódź może wzbudzić kryzys bądź nasilić dotychczasowy. Należy jednak pamiętać, że kryzys psychiczny w obliczu ogromnego stresu i utraty poczucia bezpieczeństwa może być odroczony w czasie i objawić się wtedy, kiedy „zrobi się” bezpieczniej. Co zrobić? Ważnym jest, by stopniowo odzyskiwać równowagę i budować poczucie bezpieczeństwa. Pomocne mogą być komunikaty zapewniające o bezpieczeństwie (np.: „Teraz jesteś bezpieczny. A gdy coś się wydarzy, otrzymasz pomoc.”). Należy kontrolować ilość docierających informacji z mediów do naszych dzieci, ponieważ ich nadmiar będzie wciąż destabilizował.
PIERWSZA POMOC EMOCJONALNA 4xZ
ZAUWAŻ – Z wielu stron docierają do nas informacje o powodzi. Zastanawiam się czy chcesz o tym porozmawiać?
ZAPYTAJ – Czy próbowałeś w jakiś sposób uwolnić się od tego smutku? Co jest dla Ciebie najtrudniejsze w tej sytuacji?ZAAKCEPTUJ – normalizacja emocji – To naturalne, że w obliczu tak gwałtownego i zagrażającego wydarzenia pojawia się u nas smutek, strach, bezradność.
ZAREAGUJ – Zastanawiam się, czy chciałbyś wspólnie ze mną zastanowić się, co zrobić, by uwolnić się od tych uczuć?
Pamiętajmy, nie zawsze młoda osoba jest gotowa na rozmowę. Wiele osób potrzebuje czasu, żeby się otworzyć. Zostawmy przestrzeń, bądźmy. Jeżeli zauważamy, że dziecko nie radzi sobie z emocjami, że pojawia się kryzys i nie mija, a problemów z codziennym funkcjonowaniem jest coraz więcej, szukajmy pomocy u specjalistów.
800 702 222 – całodobowe centrum wsparcia dla dorosłych, www.centrumwsparcia.pl
116 123 – całodobowy telefon zaufania dla dorosłych, www.116sos.pl
800 100 100 – telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci,
poniedziałek- piątek, godz. 12.00 – 15.00
800 800 602 – telefon dla rodziców dzieci w kryzysie, poniedziałek- piątek 15.00 – 19.00
